المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١

كشف

[ تا اينكه دلاورى گرد اندام را بر پشت ستور و مركب ديدم گوئى كه شترى بود ] .

گفته شده : على اكساء - يعنى بر پشت آن ، و اصلش دويدن شتر است كه با دويدنش گرد و خاك ايجاد مىكند و بر او مىنشيند گوئى كه لباسى از خاك و غبار بر آن پوشيده شده .

كشف

كشف

: كَشَفْتُ الثوب عن الوجه و غيره : جامه و پوشش را از چهره و ديگر اعضاى صورت برداشتم .

كَشَفَ غَمَّهُ اندوهش را بر طرف كرد .

خداى تعالى مىگويد :

وَ إِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلا كاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ ( 17 / انعام ) « 1 » فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ ( 41 / انعام ) ( در سختىها كه خدا را ميخوانيد تنها اوست كه شما را از سختىها ميرهاند ) و آيه :

لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ ( 22 / ق ) « 2 »

( 1 ) اگر خداوند زيانى به شما برساند جز او كسى بر طرف كننده آن نيست . ( 2 ) و لواى انسان از مرگ و آستانه قيامت در غفلت بودى تا آنكه پرده غفلت را برداشتيم و چشم بصيرتت بينا شد .