المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠

كسو

كَسَوْتُهُ و اكْتَسَى : لباسش پوشاندم ، در آيات :

وَ ارْزُقُوهُمْ فِيها وَ اكْسُوهُمْ ( 5 / نساء ) ( سفيهان را از مالشان نفقه و لباس دهيد و با گفتار خودش شادشان كنيد ) فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ( 14 / مؤمنون ) « 1 » اكْتَسَتْ الارض بالنّبات : زمين از گياه پوشيده شد ، شاعر گويد :

فبات له دون الصبا و هى قرّة * لحاف و مفصول الكساء رقيق

گفته شده كنايه از شير است موقعى كه سر شير ، مىاندازد « 2 » .

شاعر ديگرى گويد :

حتّى ارى فارس الصيموت على * اكساء خيل كانّها الابل

( 1 ) در باره رشد جنين در رحم مادر است كه مىگويد استخوانهايش را با گوشتى پوشانديم . ( 2 ) مىگويد : تا نزديك باد خنك صبحگاهى در حالى كه پوششى خنك از شير رقيق داشت شب را برايش گذراند . ابن برى مىگويد : سر شير را كه شيرش خنك شده بود براى مهمانش آماده كرد - بات له - يعنى للضيف شعر از عمرو بن اهتم است ، بيت ما قبلش اينست كه مىگويد : فبات لنا منها و للضيف موهنا * للثّواء سمين زاهق و غبوق مقدارى را براى ما و براى مهمان هم همراه با گوشت زياد بريان شده و با نوشيدنى فراهم كرد .