المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٨
نزع
و وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ - الاحقاف / 9 و وَ جاءَكُمُ النَّذِيرُ - فاطر / 37 و نَذِيراً لِلْبَشَرِ - المدثر / 37 جمع نذير نُذُر است در آيه گفت :
هذا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولى - النجم / 56 يعنى اين بيم دهنده و پيامبر هم از همان پيامبران و بيم دهندگانى است كه قبلا بودهاند و گفت :
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ - القمر / 23 و وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ - القمر / 41 و فَكَيْفَ كانَ عَذابِي وَ نُذُرِ - القمر / 16 فعل نَذَرْتُ - يعنى دانستم و دورى كردم .
نزع
نزع
: نَزْعُ الشيء - يعنى آن را از جايش كشيد و جذب كرد ، مثل كشيدن كمان از وسطش . واژه - نزع - يعنى بر كندن و كشيدن كه در اعراض هم به كار ميرود ، مثل - نَزْع العداوة و المحبة من القلب - بر كندن دشمنى و دوستى از دل ، خداى تعالى گفت :
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ - الاعراف / 43 در وصف بهشتيان است ، ميگويد : كينهها را از دلهايشان زدوديم و پاك كرديم .