المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٧
نذر
نذر
نذر
: نَذْر - يعنى در كارى كه پيش ميآيد انسان چيزي را بر خودش واجب كند كه در واقع واجب نيست ، ميگويند - نَذَرْتُ للّه أمرا - كاري را براي خدا بر خود نذر كردم كه انجام دهم . در آيه گفت :
إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً - مريم / 26 براي خداي رحمن بر خودم روزهاى نذر كردهام . و گفت :
وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ - البقره / 27 كه در همان معنى است .
إِنْذَار - خبري است كه ترس و بيم در آن باشد چنان كه تبشير - اخباريست كه در آن سرور و شادى نهفته است . آيه :
فَأَنْذَرْتُكُمْ ناراً تَلَظَّى - الليل / 14 و أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ - فصلت / 13 و وَ اذْكُرْ أَخا عادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقافِ - الاحقاف / 21 و وَ الَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ - الاحقاف / 3 لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرى وَ مَنْ حَوْلَها وَ تُنْذِرَ يَوْمَ الْجَمْعِ - الانعام / 92 و آيه لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ - يس / 6 نَذِير - هم همان مُنْذِر يا بيم دهنده است كه بر هر چيزي كه بيم دادن يا انذار در آن باشد واقع مىشود خواه انسان يا غير از انسان ، در آيات :
إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ - هود / 25 و إِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْمُبِينُ - الحجر / 89