المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٣

ندا

ندا

ندا

: نِدَاء كردن يعنى آشكارا و بلند صدا كردن ، و اين معنى در بانگ و صداى بدون معنى و مفهوم هم به كار ميرود چنان كه در آيه فرمود :

مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلَّا دُعاءً وَ نِداءً - البقره / 171 .

يعنى صدائى كه معنى آن شناخته نميشود فقط مجرد صوت است اما صداى با مفهوم مقتضاى تركيب كلام است . واژه - ندا - به صدائى كه معنى و مفهوم هم دارد و تركيبى از مفهوم و صداست گفته مىشود ، خداى تعالى گفت :

وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى - الشعراء / 10 و وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ - المائده / 58 يعنى به نماز خوانده شديد ، مثل آيه :

إِذا نُودِيَ لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ - الجمعه / 9 « 1 »

چه خورى چيزى كز خوردن آن چيز ترا * نى چنان سرو نمايد به نظر سرو چو نى گر كشى عربده گويند كه وى كرد نه مى * ور كنى بخشش گويند كه مىكرد نه وى . ( 1 ) متفكر كم نظير جهان اسلام ملاصدراى شيرازى فيلسوف و عارف و فقيه و الا مقام در مورد آيه فوق و روز جمعه و نماز آن ميفرمايد : « چنان كه با دلايل حكمى روشن شد يكى از اسرار آفرينش آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست خلقت تكوينى و تدريجى در شش زمان يا شش روز الهى .