المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٢

نجو

نميكنند اما نجواى آنها خود را نمايان ميسازد . و گفت :

ما يَكُونُ مِنْ نَجْوى ثَلاثَةٍ إِلَّا هُوَ رابِعُهُمْ - المجادله / 7 واژه نجوى بطور مفرد و جمع هر دو به كار ميرود مثل - هو نجوى - و هم نجوى - گفت :

وَ إِذْ هُمْ نَجْوى - الاسراء / 47 نَجِىّ - همان مُنَاجِى يا ندا كننده است كه براى جمع و مفرد به كار ميرود در آيه گفت :

وَ قَرَّبْناهُ نَجِيًّا - مريم / 52 ( در باره حضرت موسى است كه خداوند ميفرمايد ما او را در طور ندا كرديم و بمقام قرب خويش برگزيديم ) . و گفت :

فَلَمَّا اسْتَيْأَسُوا مِنْهُ خَلَصُوا نَجِيًّا - يوسف / 8 ( همين كه برادران يوسف از پذيرفتن خواهش خود مأيوس شدند خلوت كرده و با هم به آرامى سخن گفتند ) .

باب انْتِجَاء - يعنى برگزيدن ميگويند - انْتَجَيْتُ فلانا - يعنى او را براى راز و سرّم برگزيدم .

أَنْجَى فلان - به زمين بلندى رفت ، - و هم في أرضِ نَجَاةٍ - به سرزمينى رسيدند كه از درختانش عصاها و كمان‌هائى بدست آورند - نَجَا - چوبهائى كه پوستشان كنده شده .

بعضى گفته‌اند - نَجَوْتُ فُلَاناً - يعنى دهانش را بوئيدم كه دليلشان سخن شاعر است كه ميگويد :