المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨٨
نجو
قديه ، و ابتغى الراعى سكيّة - ( ستاره و نجم بكوچكى ظاهر شد و چوپان هم هميان از براى آب و شير بدست گرفت ) .
گفته‌اند در آيه آخر از نامبردن نَجْم اراده نزول تدريجى قرآن در مدت 23 سال به رسول اللّه دارد و لذا فرمود :
فَلا أُقْسِمُ بِمَواقِعِ النُّجُومِ الواقعه / 75 كه به دو صورت تفسير شده است ، ( يكى نزول و موقعيّت آيات قرآن و ديگر موقعيت عظيم و شگفت ديگر ستارگان در فضاى آسمانها ) تَنَجُّم - حكم و نظر در باره ستارگان دادن .
وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ الرحمن / 6 نَجْم - گياه بدون ساقه است كه گفته‌اند منظور كواكب است .
نجو
نجو
: اصل نَجَاء و جدا شدن از چيزى است مثل - نَجَا فلان من فلان - او نجات يافت و جدا شده فعلش - أَنْجَيْتُهُ و نَجَّيْتُهُ - است ( باب افعل و تفعيل ) در آيه گفت :
وَ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا - النمل / 53 و إِنَّا مُنَجُّوكَ وَ أَهْلَكَ - العنكبوت / 33 و وَ إِذْ نَجَّيْناكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ - البقره / 49 و فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ - يونس / 23 ( همين كه انسانها را از سختىها نجات داديم مجددا باز در زمين بناحق ستمگرى ميكنند ) .
و فَأَنْجَيْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ - الاعراف / 83