المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٠

ما

فَإِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ صابِرَةٌ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ - الانفال / 66 و وَ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ مِائَةٌ يَغْلِبُوا أَلْفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا - الانفال / 65 أَمْأَيْتُ الدراهمَ - درهم‌ها را به صد رساندم .

موه

موه

: آب در آيه :

وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ - الانبياء / 30 و ماءً طَهُوراً - الفرقان / 48 در مورد قبائل ميگويند .

مَاه بنى فلان - اصل واژه - مَاء - موه است زيرا جمعش - أَمْوَاه و مِيَاه - است و تصغيرش - مُوَيْه كه حرف - ه - حذف و قلب به واو شده است - رجل ماء القلب - مرد كودن و ترسو . پس ماء - مقلوب - موه - است مثل - رجل قاه - است در همان معنى است - ماهت الرَّكِيَّة و بئر ميهه - چاه پر آب شد - أَمَّاهُ الرجلُ - به آب رسيد - أَمْهَى - آب رسيد .

ما

ما

: مَا از اين كلمه 5 اسم و 5 حرف به كار ميرود ، اگر به صورت اسم به كار رود ، مفرد و جمع و مؤنثش به همين صورت است . كه براى افزودن ضمر - ضمير مفرد به كار برود و بمعنى جمع تعبير شود ، اما از - مَا - به صورت اسم كه بمعنى الذى است اول آيات :

وَ يَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَضُرُّهُمْ - يونس / 18 سپس گفت : هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ