المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٨

ميز

يَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً - الطور / 9 و عبارت - مَارَ الدمُ على وجهه - خون بر چهره‌اش ظاهر شد . و نيز - مَوْر - خاكى است كه باد بر آن ميوزد ( شن روان ) - ناقة تمور - شتر تيز رو يا - مَوَّارَة .

مير

مير

: مِيرَةُ غذا و طعامى است كه انسان فراهم مىكند - مَارَ أَهْلَهُ يَمِيرُهُمْ - براى خانواده‌اش غذا فراهم كرد در آيه گفت :

وَ نَمِيرُ أَهْلَنا - يوسف / 65 خِيَرَة و - مِيَرَة در معنى بهم نزديكند ( جمع كردن ) .

ميز

ميز

: مَيْز و تَمْيِيز - جدا كردن معنى در متشابهات است كه يكى را بر ديگرى تميز ميدهند . افعال اين واژه : مَازَهُ يَمِيزُ مَيْزاً و تَمْيِيزاً - است گفت :

لِيَمِيزَ اللَّهُ - الانفال / 38 كه لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ - الانفال / 37 خوانده شده - تميز - بدون معنى است كه يكى براى جدا كردن - و ديگرى بمعنى نيروئى كه در مغز انسان وجود دارد كه تميز ميدهد ، و معانى را استنباط مىكند - چنان كه ميگويند - فلان لا تَمِيزَ له - او نيروى تميز و تشخيص ندارد .

باب - انْمَازَ و امْتَازَ - هم دارد ، در آيه گفت :

وَ امْتازُوا الْيَوْمَ - يس / 59 فعل - تَمَيَّزَ - هم مطاوع مَازَ است : پذيرش تميز و تشخيص يعنى جدا و