المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٣

موت

أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ - انعام / 122 چنان كه در آيه إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى - النمل / 80 به آن معنى اشاره كرده است .

چهارم : اندوه و حزن مرگ آفرينى كه زندگى را مكدر و محزون سازد مثل آيه :

وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ - ابراهيم / 17 از همه سوى حزن و اندوه مرگبار او را فرا گرفته اما نمرده است .

پنجم : خوابى كه برادر مرگ است زيرا خواب مرگ سبك و خفيف است و مردن و مرگ خواب سنگينى است و به همين جهت خداوند اين هر دو را - توفى - ناميده است ميگويد :

وَ هُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ - انعام / 60 و اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ تَمُتْ فِي مَنامِها - الزمر / 42 .

و نيز فرمود :

وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ - آل عمران / 169 زيرا موت و مرگ از ارواح شهدا نفى شده است و در اين آيه به تنعّم و نعمت‌هاى آنها اشاره مىكند . و نيز گفته‌اند چون شهيد ديگر حزن و اندوهى ندارد . در آيه گفت :

وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ - ابراهيم / 17