المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٢

موت

وقتى به كار ميرود كه به او بگويى - مهلا - اما - أَمْهَلْتُهُ - به او فرصت دادى در آيه گفت :

فَمَهِّلِ الْكافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْداً - الطلاق / 17 مُهْل - ته مانده روغن زيتون است گفت :

كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ - الدخان / 45 مانند مانده روغن در دلها ميجوشد ( كنايه از نوعى نوشيدنى ناگوار و معده سوز در باره دوزخيان است كه در دنيا دل ديگران را با ستم و ظلم و نامردمى به درد ميآوردند ) .

موت

موت

: مَوْت مرگ و مردن كه بر حسب نوع زندگى متفاوت است .

اوّل : مرگى و مردنى كه نيروى ناميه يعنى رشد دهندگى كه در گياه و حيوان و انسان هست از بين برود مثل آيه :

يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها - الروم / 19 و أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً - ق / 11 دوم : مرگ با از بين رفتن نيروى حواس چنان كه در آيه گفت :

يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا - مريم / 23 و أَ إِذا ما مِتُّ لَسَوْفَ أُخْرَجُ حَيًّا - مريم / 66 سوم : مرگى كه نيروى عاقله انسان بوسيله آن از بين برود و همان جهالت است مثل :