المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

منى

منى

منى

: مَنْى يعنى سرنوشت و تقدير - مَنَى لك المانى - برايت سرنوشتى معين كرد ، از اين واژه كلمه - مَنَا - بمعنى چيزى كه با آن وزن ميكنند ، مَنِىّ - چيزى كه هر جاندارى از آن ساخته مىشود . در آيه گفت :

أَ لَمْ يَكُ نُطْفَةً مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى - القيامة / 37 و مِنْ نُطْفَةٍ إِذا تُمْنى - النجم / 46 يعنى با عزت و قدرت الهى آنچه را كه نبوده است مقدر شد و بوجود آمد .

مَنِيَّة - مرگ و اجل مقدر براى هر جاندارى جمعش - مَنَايَا - است ، تَمَنِّي - تعيين و تقدير چيزى در نفس و تصوير آن در ذهن كه از كمال و تخمين نشأت ميگيرد ، يا از روشى فكرى و پايه‌اى بر اين اساس ولى اگر بيشتر از تخمين و گمان باشد ، كذب و دروغ در آن بيشتر غلبه دارد .

پس بيشتر آرزوها تصورى است كه حقيقتى براى آن نيست ، در آيه گفت :

أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّى فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ - الجمعه / 6 و وَ لا يَتَمَنَّوْنَهُ أَبَداً - الجمعه / 7 أُمْنِيَة - صورتى است كه از آرزوى چيزى در نفس انسان بوجود ميآيد ، و چون دروغ تصورى است كه حقيقت ندارد و گفتن آن مثل آرزوئى است براى آغاز دروغ ، اگر از دروغ به آرزو تعبير شود درست است لذا از عثمان ( رض )