المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٨

منع

اخفش ميگويد - من - در مما زائد است امّا صحيح نيست زيرا بعضى از چيزهائى كه به انسان عطا شده خوردنش جائز نيست مثل - خون - غدد - پليديهاى گوارشى كه خوردنشان نهى شده است .

منع

منع

: ميگويند - مَنْع - ضد بخشش است - مثل رجل مَانِع و مَنَّاع - مردى بخيل است خداوند فرمود :

وَ يَمْنَعُونَ الْماعُونَ - الماعون / 7 و مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ - ق / 25 اين واژه در معنى بزرگى و رفعت نيز به كار ميرود مثل - مكان مَنِيع - جائى بس بلند مرتبه - فلان ذو مَنَعَة - او عزيز و بلند مرتبه است كه دسترسى به او و رسيدن به مقام او ممتنع است در آيه گفت :

أَ لَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَ نَمْنَعْكُمْ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ - النساء / 141 ( سخن منافقين است كه اگر در جنگ مسلمانان با كفّار پيروزى براى كفار بود ميگفتند آيا ما شما را به اسرار مسلمانان آگاه نميكرديم ) و آيه :

وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ - البقره / 114 و ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ - الاعراف / 12 .

يعنى چه چيزى ترا واداشت و منع كرد بر ترك آن كار ؟ امرأة مَنِيعَة - كنايه از عفت است يعنى زنى با عفت .

مَنَاعِ يعنى مانع شو مثل نَزَالِ يعنى فرود آى .