المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٥

منن

و كفران شود منت نيكو است در آيه گفت :

يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ - الحجرات / 17 در اين آيه - يمنون - منت نهادن با گفتن است و منت از سوى خدا بعقل است كه اگر مسلمان شوند و هدايت يابند نعمت يافته‌اند .

و آيه فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً - محمد / 4 كه در باره آزادى اسراست ميگويد يا با برترى و منتى بعدا آزاد كنيد و يا فديه بگيريد پس - من اشاره به آزادى بدون عوض است و گفت :

هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ - الصاد / 39 يعنى آن را ببخش يا نگهدار و گفت :

وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ - المدثر / 6 كه گفته‌اند اينجا منّت زبانى است كه پيامبر را از آن نهى مىكند يعنى مبخش كه بجاى آن افزونتر بخواهى .

و لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ - فصلت / 8 يعنى پاداشى بدون حساب به آنها داده مىشود ( كسانى كه خدا پرستند و كارهاى شايسته ميكنند ) مثل - به غير حساب - بىاندازه كه گفته - غَيْرُ مَمْنُونٍ - بمعنى دائمى و كم و قطع نشده .

مَنُون - از منية يعنى مرگ و مردن است زيرا عمر را كوتاه و روزى دنيائى را قطع مىكند ، كه منة زبانى از همين معنى است زيرا در كفران نعمت ، نعمت بريده مىشود كه بناچار شكر و سپاس هم انجام نميشود . اما - مَنّ - در آيه :

وَ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى - الاعراف / 160