المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٣

منن

گرفته شده يعنى شيطان كارشان را دستور داد گفت :

أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ - آل عمران / 178 كافران گمان نكنند كه مهلت دادن ما يا عمر يافتن‌شان براى آنها خير است .

اصل - امليت - امللت - است كه براى تخفيف در گفتن مقلوب شده است .

و فَهِيَ تُمْلى عَلَيْهِ - الفرقان / 5 و فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ - البقره / 282 سرپرست و ولى او املا كند و امضا كند .

منن

منن

: واژه - منّ - با تشديد حرف - ن - چيزى است كه با آن وزن ميكنند - مَنّ و مَنَّان - يك من و دو من أَمْنَان جمع من است كه گاهى حرف - ن - تبديل به الف مىشود ميگويند - منا و امناء - چيزى كه تعيين و تقدير شده ، مَمْنُون - ميگويند مثل موزون : وزن شده .

مِنَّة - نعمت بزرگ است ، اين معنى به دو صورت گفته مىشود :

اوّل : به صورت فعل مثل - من فلان على فلان - وقتى كسى به ديگرى نعمت زياد و ارزشمندى بدهد . از اين معنى خداوند فرمود :

لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ - آل عمران / 164 و كَذلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ - النساء / 94 .

و وَ لَقَدْ مَنَنَّا عَلى مُوسى وَ هارُونَ - الصافات / 114 و يَمُنُّ عَلى مَنْ يَشاءُ - ابراهيم / 11