المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥١

ملأ

زياد مىبيند گوئى كه چشم را پر كرده‌اند چه از نظر رويه و چه منظره و جمعيتى كه شكوه و جلالى دارند . در آيه گفت :

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ - البقره / 246 وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ - الاعراف / 60 و إِنَّ الْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ - القصص / 20 و قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَأُ إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ - النمل / 29 آيه آخر خطاب بلقيس ملكه سبا به اطرافيان خويش است كه ميگويد نامه كريمى به من رسيده است ) .

همچنين آيات ديگر ميگويند - فلانٌ مِلْءُ العيون - است يعنى چشم گير و با ابهت و بزرگ است البتّه در نظر هر كسى كه او را به بيند گوئى ديدنش چشمش را پر كرده است .

شباب مالى العين - جوانى با همان سيما و چهره گيرا - ملا - جماعتى كه از نظر اخلاق كاملند شاعر ميگويد :

فقلنا احسنى ملا جهينا .

( شعر از عبد الشارق است ، تمامش چنين است :

تنادوا يال بهته اذ لقونا * فقلنا احسنى ملا جهينا

يعنى وقتى كه ما را ملاقات كردند بانگ برداشتند با ابهتيد ، سپس ما گفتيم پس به اين مردم خوش اخلاق نيكى كنيد ) .

مَالَأْتُهُ - او را يارى نمودم و از گروه او شدم مثل - شايعته - از پيروان او شدم .

هو مَلِيءٌ بكذا - از آن‌هاست - مُلَاءَة - بيمارى زكام كه دماغش پر است .