المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٠

ملل

وَ ما كانَ صَلاتُهُمْ عِنْدَ الْبَيْتِ إِلَّا مُكاءً وَ تَصْدِيَةً - الانفال / 35 « 1 » .

تنبيه و هشدارى است كه اين كار اجراى صداى پرنده است با كمى آواز - مُكَّاء - پرنده كوچكى است .

ملل

ملل

: مِلَّت مثل دين است و اسمى است براى آئين كه خداوند براى بندگانش مقرّر داشته و بر زبان انبياء جارى شده تا با عمل كردن به دين خدائى به قرب و جوار حق برسند ، تفاوت معنى ملت با دين در اينست كه - ملة - فقط به پيامبرى اضافه مىشود كه آن آئين به او مستند است مثل :

فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ - آل عمران / 95 و اتَّبَعْتُ مِلَّةَ آبائِي - يوسف / 38 .

واژه - امت - به خداوند و هر كدام از امت پيامبر صلّى اللّه عليه و إله اضافه نميشود فقط در حاملين دين ( پيامبران ) به كار ميرود نه به ديگران مثلا - ملة اللّه ، ملتي ، ملة زيد - هيچگاه گفته نميشود بلكه دين اللّه و دين زيد به كار ميرود همانطور كه -

( 1 ) اين آيه كه بازگو كننده روش ناپسند كفار است از آيات تربيتى قرآن است ، كفار همين كه صداى تكبير و صلوات درود جمع مسلمين را ميديدند ، دو را - دور ميايستادند حتى در خانه كعبه و براى خنثى كردن صداى مسلمين آنها شروع به كف زدن و سوت زدن ميكردند و بدبختانه يكى از سوغاتيهاى غرب و شرق براى امت‌هاى اسلامى همين روش كف زدن است كه پاره‌اى از ملت‌ها كور كورانه از آنها تقليد كرده‌اند و خوشبختانه در انقلاب اسلامى ما فرهنگ غلط بيگانه با تمام عوارضش در جامعه ما مطرود شده است .