المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٩
مكو
و در باره جايگاه انسان در آغاز خلقتش گفت :
فِي قَرارٍ مَكِينٍ - المؤمنون / 13 .
أَمْكَنْتُ فلانا من فلان - او را برترى دادم - مَكَان و مَكَانَة - هر دو يك معنى است خداى تعالى فرمود :
اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ - الانعام / 135 .
و ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ - التكوير / 20 .
يعنى داراى تمكن و قدر و منزلت - مَكَنَاتُ الطير و مَكُنَاتُهَا - آشيانه پرنده - مَكْن - تخم سوسمار - .
خليل بن احمد ميگويد : مكان بر وزن مفعل از كون بمعنى هستى گرفته شد . و براى كثرت استعمال در سخن به صورت فعال به كار رفته و گفته‌اند - تَمَكَّنَ و تَمَسْكَنَ - جايگزين شد مثل تمنزل - منزل گزيد .
مكو
مكو
: نوعى صداى پرنده كه مثل سوت زدن است ، فعلش - مَكَا الطيرُ يَمْكُو مُكَاءً - است يعنى سوت كشيدن در آيه گفت :
خداوند به كسانى كه مؤمن و نيكوكار هستند وعده فرموده كه در زمين خلافتشان دهد چنان كه پيشينيان صالح جانشين گذشتگان خود شدند از خلافت جانشينى دين پسنديده آنها را بر ساير دين‌ها تمكين عطا كند و به همه مؤمنان بعدا ترس و انديشه از دشمنان ايمنى كامل دهد تا بدون شرك و شائبه‌اى آنجا خداى را بيگانگى پرستش كنند و هر كس بعد از آن كفر ورزد به حقيقت همان فاسقان تبهكارند .