المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٦
مكث
نام مَكَّة و نامگذارى آن براى اينست كه هر ستمگرى را هلاك مىكند و او را ميكوبد . خليل بن احمد كه درود خداى بر او باد ميگويد - نام مكه بخاطر در وسط زمين قرار گرفتن آنجاست مثل مغز در وسط استخوان .
مَكُّوك - پيمانه‌اى است كه با آن شربت و آب مينوشند و مايعات را وزن ميكنند مثل - صاع - .
مكث
مكث
: مُكْث - يعنى پا بر جا بودن در حالت انتظار ، فعلش مَكَثَ و مصدرش - مُكْث است در آيه گفت :
فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ - النمل / 22 .
و إِنَّكُمْ ماكِثُونَ - الزخرف / 77 .
و آيه فَقالَ لِأَهْلِهِ امْكُثُوا - طه 10 « 1 » .
مضيقه دچار شوند به آنان ارفاق كنيد تا گشايش حالشان كه عينا اين حديث تفسير آيه‌اى است از قرآن كه در ذيل - عسر - و آيه وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ شرح داده شد همه احاديث و روايات كه از زبان دوست و دشمن بنام رسول خدا و امامان نقل شده بايستى به قرآن عرضه شود تا قطعى الصدور بودنشان با قطعى بودن هدايتشان روشن شود ( ج 1 اصول كافى ) چنان كه در ذيل واژه - عقل - عبارت نهج البلاغه كه به صورت - العلم علمان - آمده با آيه صريح قرآن مقايسه كه همان الفعل فعلان صحيح است . ( 1 ) موسى ( ع ) به خانواده‌اش گفت آتشى ديدم اندكى مكث كنيد كه بروم يا قدرى از آن برايتان بياورم و يا به جائى راه يابم .