المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٢
مرر
اما در باره دريا كه ميگويند - مده نهر آخر - اين كلمه از امداد نيست زيرا واژه - مد - گاهى هم در سود و خوبى و هم در زمان و ناپسند به كار ميرود ، و اين همان عبارت - مَدَدْتُ الدواة - است ، دوات را براى نوشتن پر كردم . در آيه گفت :
وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً - الكهف / 109 .
كه همين معنى اخير است .
مدن
مدن
: مَدِينَة بر وزن قبيله بمعنى شهر است كه در نظر بعضى از دانشمندان جمع آن مُدُن است - مَدَنَتْ مدينة - شهرى ساختن گروهى ديگر حرف - م - را زائد ميدانند ( زيرا بگفته ابن فارس تنها همين كلمه - م - د - ن - ريشه آن است ) . در آيه گفت :
وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ - التوبه / 101 .
و آيه وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ - ياسين / 20 .
و دَخَلَ الْمَدِينَةَ - القصص / 15 .
مرر
مرر
: مُرُور كه مصدر است يعنى گذشتن و عبور كردن در آيه گفت :
وَ إِذا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغامَزُونَ - المطففين 30 و إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً - الفرقان / 72