المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٦

محن

محل

محل

: در آيه گفت : وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ - الرعد / 13 .

يعنى پاداش زشتىها با عقوبت داده مىشود و او سخت عقوبت دهنده است .

عده‌اى گفته‌اند ، اين واژه از عبارت - مَحَلَ به مَحْلًا يعنى به او بدى كرد گرفته شده .

ابو زيد ميگويد - مَحَلَ الزمانُ يعنى خشكسالى و قحطى است - مكان مَاحِل و مُتَمَاحِل و أَمْحَلَتِ الارضُ - همه در معنى قحطى و خشكسالى است - مَحَالَة - مهره‌هاى پشت جمعش مَحَالّ - است - لبن مُمْحِلْ - شيرى كه فاسد شده ، مَاحَلَ عنه - از او دفاع كرد - مَحَلَ به الى السلطان - از او سعايت كردند ، در حديث هست كه :

لا تجعل القرآن مَاحِلًا بنا .

يعنى طورى باشد در قيامت قرآن معايب‌ها ما را ( كه به او عمل نكرده‌ايم ) ظاهر كند گفته‌اند ممكن است - محال از واژه حول و حيله باشد كه حرف - م - در آن زائد است .

محن

محن

: مَحْن و امْتِحَان مانند - ابتلاء - است خدا فرمود ( فَامْتَحِنُوهُنَّ ) كه در واژه ابتلاء توضيح داده شد و گفت :

أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى - الحجرات 3 .

مثل آيه وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً .