المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٠

مثل

إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ - النحل / 74 .

آنگاه در باره خويش مثلى مىزند ميگويد :

ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا عَبْداً مَمْلُوكاً - النحل / 75 .

در آيه هم تنبهى و هشدارى است بر اينكه او را با صفتى كه بشر را وصف ميكنيم او را هم توصيف كنيم مگر به آنچه خودش خود را وصف كرده است .

در آيه :

مَثَلُ الَّذِينَ حُمِّلُوا التَّوْراةَ - الجمعة / 5 .

يعنى ايشان در نادانى خويش نسبت به مضمون حقايق توراة مانند الاغى است كه نسبت به آنچه بر پشت دارد مثل كتابها جاهل و ناآگاه است . و آيه :

وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ أَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْ - الاعراف / 176 .

ائمه هدى هستند متكى باشند و كسانى كه با قرآن آشنا باشند و به منطق استوار و مستحكم آن وقوف داشته باشند به راحتى مىتوانند تشبيهائى را كه التقاطيون و كسانى كه مكتب‌هاى غير الهى را با اسلام مخلوط كرده‌اند و از تعبيرات پيرامون خدا و توحيد در اشتباه و گمراهى هستند به آسانى پىببرند . و نيز كسانى كه بنام عرفان و تصوف پندار گرايانه به تاويلات و تشبيهاتى خود ساخته و شهوت پرستانه با سخنان موزون و در قالب شعر خداى را به هر چه كه ميخواهند و دوست دارند تشبيه ميكنند و مثالها ميزنند مشمول نهى همين آيه ( فَلا تَضْرِبُوا لِلَّهِ الْأَمْثالَ ) هستند هر چند نامشان با شهرت‌هاى شعرى تنديسى و بتى شده باشد . و بگفته غلط آن شاعر قصدشان نهفته اسرار باشد كه موجب گمراهى و انحراف ديگران گردد .