المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٥

مثل

پشت زمين را هم - مَتْن زمين - گويند - مَتَنْتُهُ - به پشتش زدم - متن - پشتش قوى است و مَتِين است و از اين معنى عبارات - حبل متين - است در آيه گفت :

إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ - الذاريات / 58 .

( براستى كه خداوند رزّاقى قوى و نيرومند است .

رسانندهء روزى مار و مور * اگر چند بىدست و پايند و زور .

متى

متى

: مَتَى اين واژه براى پرسش از وقت و زمان به كار ميرود ، خداى تعالى فرمود :

مَتى هذَا الْوَعْدُ - الانبياء / الانبياء / 38 ) .

و مَتى هذَا الْفَتْحُ - السجده / 28 « 2 » گفته‌اند : قوم هذيل ميگويد - متى كمى - يعنى وسط آستينم و از قول ابو ذؤيب شاعر ميگويند :

شر بن بماء البحر ثمّ ترفّعت * متى لجج خضر لهنّ نئيج

( از وسط آب سبز دريا كه سپس بالا آمد و بادهاى تندى بر آن ميوزيد نوشيديم ) .

مثل

مثل

: به صورت فعل ماضى كه مصدرش - مُثُول - است يعنى قيام و برخاستن ، ايستادن

( 2 ) اين دو آيه از زبان كم‌باوران و شتاب زدگانى است كه با ترديد و يا با انكار ميپرسند - پس اين وعده پيروزى خداوند كو ؟ .