المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٢

متع

و آيه وَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى حِينٍ - البقره / 36 .

تنبيه و هشدارى است به اين كه براى هر انسانى در دنيا مدت معينى از تمتّع و بهره‌مندى هست نه دائمى و پيوسته و :

قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَلِيلٌ - النساء / 77 .

آگاهى و تنبيهى است بر اينكه دنيا در برابر آخرت ناپايدار و موقتى است ، از اين رو گفت :

فَما مَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا قَلِيلٌ - التوبه / 38 .

يعنى دنيا در جنب آخرت بسيار كم و ناچيز است و :

وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا فِي الْآخِرَةِ إِلَّا مَتاعٌ - آل عمران / 185 اثاث و لوازم زندگى و منزل را هم - متاع - گويند ، گفت :

ابْتِغاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتاعٍ زَبَدٌ مِثْلُهُ - الرعد / 17 « 2 » .

چهرگان است ميگويند « شما هم مانند كسانى كه پيش از شما بودند و قويتر هم بودند ، مال و فرزندان هم از شما بيشتر داشتند از متاع زود گذر دنيا بهره‌مند شدند اكنون هم كه نوبت شماست هلاكت خفت‌بار آنها را فراموش كرده‌ايد و مانند آنها غرق در دنياپرستى و بهره‌مندى هستيد كه اعمالشان در دنيا و آخرت نابود گشت و به حقيقت تمام آنها زيانكاران عالمند . ( مانند قوم نوح و عاد و ثمود و قوم ابراهيم و . . . ) . ( 2 ) در اين آيه خداوند مثال زيبائى براى حق و باطل ، نابينا و بينا ، تاريكى و روشنائى ، پرستش غير خدا و توحيد و خداپرستى مىزند ميگويد : ( از آسمان باران نازل كرد كه در هر نهرى به قدر وسعت و ظرفيتش سيلاب جارى شد و بر روى .