المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩١

متع

كتاب الميم

كتاب الميم

متع

متع

: مُتُوع كه مصدر است بمعنى بالا رفتن ، و ارتفاع است ، ميگويد - مَتَعَ النهارُ و مَتَعَ النباتُ - روز بالا آمد ، گياه رشد كرد . يعنى از خاك سر بر آورد .

- مَتَاع - بهره‌مندى دراز مدت . مَتَّعَهُ اللّهُ بكذا و أَمْتَعَهُ و تَمَتَّعَ - خدا او را بهره‌مند ساخت سودش رساندى و بهره برد . در آيه گفت :

وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ يونس / 98 و نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا - لقمان / 24 .

و فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا - البقره / 126 .

و سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ - هود / 48 .

هر جا كه در قرآن - تمتع در دنيا ذكر شده بر روش تهديد و انذار است براى اينست كه در - تمتع - گستردگى معنى هست - اسْتَمْتَعَ - طلب تمتع است در آيه گفت :

رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ - الانعام / 128 .

و فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاقِهِمْ - التوبة / 69 و فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلاقِهِمْ - التوبه / 69 « 1 »


( 1 ) ترجمه تمام آيه چنين است : خطاب سخن به دنيا پرستان ، كفار و دو .