المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٨

لوى

يَلْوُونَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتابِ - آل عمران / 78 .

و لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ - النساء / 46 ) .

( اين آيات در باره اهل كتاب است كه خواندن آن را تغيير ميدهند كه بگويند اين‌ها از خداست و حال اينكه چنين نيست ) .

لا يلوى على احد - در گريختن به هيچ كس توجه ندارد ، در آيه گفت :

إِذْ تُصْعِدُونَ وَ لا تَلْوُونَ عَلى أَحَدٍ - آل عمران / 153 .

به ياد آريد وقتى را كه ميگريختيد و به هيچ‌كسى توجه نميكرديد . چنان كه شاعر ميگويد :

ترك الاحبّة ان تقاتل دونه * و نجا برأس طيمرة وثّاب

( دوستان را كه بايستى در دفاع از آنها بجنگد رها كرد و خود را در حال گريز از مردن نجات داد ) .

لِوَاء - پرچم است ، ناميدن آن به اين واژه براى پيچيده شدن آن با باد است « 1 » .

اللَّوِيَّة - غذائى كه ذخيره مىشود ، و از ديد حاضرين دور مىشود ، و - لَوَى دَيْنَهُ - وامش را بتأخير انداخت - أَلْوَى - به پيچش تپه شنى رسيده . ( جائى كه شن‌ها بر بلندى تپه‌ها دور مىزند ) .

( 1 ) ابن فارس بجاى - ريح - براى عامل پيچيده شدن پرچم در هوا واژه - رمح - يعنى چوب پرچم را نيز به كار برده است - لانه يَلْوِى على رمحه - ( 5 / 18 مقاييس ) .