المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٠

لوذ

اخبار براى ما روايت شده است كه لوح محفوظ به - نامه و كتاب - تعبير شده است در آيه گفت :

إِنَّ ذلِكَ فِي كِتابٍ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ - 5 و 6 / حج ) .

لُوح به ضمه و اشباع حرف لام بر وزن نوح - بمعنى تشنگى است - دَابَّةٌ مِلْوَاحٌ - حيوانى كه زود تشنه مىشود و نيز بمعنى جو و هواى ميان آسمان و زمين گروه زيادى لوح در معنى عطش را با فتحه لام ميخوانند و در معنى هوا با ضمه حرف لام اما غير از ضمه جائز نيست .

- لَوَّحَهُ الحرُّ - گرما رنگش را تغيير داده و - لَاحَ الحرُّ لَوْحاً - تشنگى ظاهر شده مثل لمح و لَاحَ البرق - برق درخشيد - أَلَاحَ - وقتى است كه گرما شدت كند و - أَلَاحَ بسيفه - با شمشيرش به او اشاره كرد .

لوذ

لوذ

: خداى تعالى فرمود :

قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً - النور / 63 ) .

واژه - لِواذاً - از لَاوَذَ يُلَاوِذُ مُلَاوَذَة و لواذ - است ( مصدر دوم باب مفاعله ) در زمانى به كار ميرود كه كسى با چيزى و در پناه چيزى خود را پنهان كند و بپوشاند و يك نفر يك نفر از پشت چيزى يا كسانى دور شوند و بروند ( گروهى از دورويان در زمان اعلان جنگ كفار خود را يكى يكى دور ميكردند ) امّا اگر - لِواذاً - از لَاذَ يَلُوذُ - باشد مصدرش - لِيَاذ - است لياذ از ثلاثى مجرد و لواذ از باب مفاعله است .