المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٩

لوح

اين آيات سخن آرزومندانه دوزخيان است كه با ديدن سرنوشت و عذاب اظهار پشيمانى و پريشانى نموده و آرزو ميكنند - اى كاش فلانى را دوست خود نميگرفتم كه گمراهى كند - اى كاش خاك ميبودم و مبعوث نميشدم و - اى كاش راه پيامبر را ميپيمودم و با او ميبودم .

شاعر هم ميگويد :

و ليله ذات دجى سريت * و لم يلتنى عن هواها ليت « 1 »

يعنى - اين مسافرت از آرزوى من كه ميگفتم - ليته - چيزى كم نكرد - وليت در اين شعر بگونه اسم و معرب آمده مثل شاعرى ديگر كه ميگويد :

ان ليتا و ان لوّاعناه * آرزو اعراض او را به زحمت انداخت

در شعر اول هم - ليت - مصدرى است كه بجاى اسم فاعل آمده هيچ مانعى مرا از عشقم دور نكرد و برنگردانيد .

لوح

لوح

: لَوْح از - الواح كشتى گرفته شده ، چوبهاى پهن كشتى در آيه گفت :

وَ حَمَلْناهُ عَلى ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ - القمر / 13 ) .

در مورد حضرت نوح و كشتى محكم اساس اوست . و همچنين هر چوب پهنى و هر چيزى كه بر او مينويسند - لوح - ناميده شده يعنى صفحه .

فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ - البروج / 22 ) .

معنى لوح محفوظ و كيفيت آن بر ما پوشيده است ، مگر آنچه را كه از

( 1 ) شعر فوق از - رؤبه است كه ميگويد - در شبى بسيار تاريك راه پيمودم اما از تمايل به او و عشق به او چيزى از من نكاست .