المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥
كره
( هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْراهِيمَ الْمُكْرَمِينَ - 24 / ذاريات ) .
( بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ - 26 / انبياء ) يعنى آنها را با كرامت و ارجمند گردانيد .
و در آيات : ( كِراماً كاتِبِينَ - 11 / انفطار ) .
بِأَيْدِي سَفَرَةٍ كِرامٍ بَرَرَةٍ - 16 / عبس ) « 1 » .
وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ - 27 / يس ) .
ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ - 27 / رحمن ) .
كه هر دو معنى را در بر دارد ( هم جلالت و شكوه ، و هم احسان بخشى ) .
كره
كره
: گفته شده - كره و كره - يكى است مثل - ضعف و ضعف - و نيز گفته‌اند كَرْه - سختى و مشقتى است كه از خارج وجود انسان به انسان ميرسد و با اكراه بر او تحميل مىشود ولى كُرْه - آن سختى و رنجى است كه از ذات انسان به او ميرسد و او آن را زشت ميداند و از آن اكراه دارد كه بر دو گونه است :
اول - آنچه را كه از روى طبع مكروه مىشود .
دوم - آنچه كه از جهت عقل يا شرع زشت و مكروه شمرده مىشود .
از اين روى صحيح است كه انسان در مورد يك چيز بگويد : من آن را مىخواهم ولى از آن اكراه دارم ، به اين معنى كه از جهت طبع و سرشت آن را
( 1 ) قرآن تذكارى است پس هر كه مىخواهد آن را فرا مىگيرد آيات الهى در صحيفه‌هائى و نوشته‌هائى ارجمند و و الا و پاكيزه است كه به دست نويسندگانى و فرشتگان مقرب و بلند مرتبه گرامى و نيكو .