المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥١

لقى

يعنى قيامت و بعث و نشور را فراموش كردند .

يَوْمَ التَّلاقِ - غافر / 15 ) .

يعنى روز قيامت ، وجه تسميه قيامت به زمان تلاقى و برخورد براى خصوصياتى است كه در آن زمان و هنگام محشر هست .

اول - برخورد و رسيدن كسانى كه قبلا از دنيا رفته‌اند و كسانى كه بعدا آمده‌اند .

دوم - برخورد و ملاقات كروبيان يا اهل آسمانها با اهالى زمين .

سوم - برخورد هر كسى به عملى كه خودش انجام داده و قبل از مردنش پيشاپيش حاصل شده .

گفته مىشود - لَقِىَ فلان خيرا و شرا - يعنى به نيك و بد كردارش رسيد ، شاعر گويد :

فمن يلق خيرا يحمد النّاس امره * كرار نيكوكار را مردم مىستانيد

و ديگرى ميگويد :

تَلْقَى السماحة منه و الندى خلقا .

تو اخلاق جوانمردى و بخشش را از او در نهاد و سرشتش در خواهى يافت .

- لَقِيتُهُ بكذا - وقتى است كه او را استقبال كنى ، خداى تعالى فرمود :

وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً - الفرقان / 75 ) .

و آيه وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً - انسان / 11 ) .

تلقى هم در معنى - لقى - است در آيه گفت :

وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ - الانبياء / 103 ) .