المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٥
لعب
لعب
لعب
: لَعْب بمعنى بازى از ريشه لُعَاب كه همان بزاق و آب دهان است گرفته شده ، فعل آن - لَعَبَ يَلْعَبُ لَعْباً - است يعنى بزاق دهانش جارى شد ، امّا - لَعِبَ فلان - با كسره حرف ( ع ) در موقعى است كه كسى كارى را بدون قصد و هدف و مقصد صحيحى انجام دهد ، مضارعش - يَلْعَبُ و مصدرش - لَعِباً - است .
در آيات قرآن فرمود :
وَ ما هذِهِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلَّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ - العنكبوت / 94 ) يعنى ( زندگى دنيا اگر بدون هدفى متعالى برگزار شود صرفا بازيچه و كار بيهوده‌اى بيش نيست ) و آيه :
وَ ذَرِ الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَعِباً وَ لَهْواً - انعام / 70 « 1 » .
و أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُونَ - اعراف / 98 ) و قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللَّاعِبِينَ ! ؟ الانبياء / 55 ) .
و آيه وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ - انبياء / 16 « 2 »
و ( 2 ) - واژه‌هاى - لعب - لهو - لغو - كه غالبا آنها را بيهوده معنى ميكنند از مترادفاتى است كه هر كدام معانى لطيف و دقيقى مخصوص به خود دارد در آيه فوق - لَعِباً وَ لَهْواً - با هم به كار رفته تمام آيه اشاره به كيفر و فرجام كار كفر - پيشگان است ميگويد : « اى پيامبر كسانى كه دين و روش زندگانى خود را بازيچه و هوسرانى ميدانند دنيا فريبشان داده و مغرورشان نموده است به آنها يادآورى كن كه هر كس عاقبت به عمل خويش گرفتار مىشود و هيچكس را به غير از خداوند .