المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٩
لدن
« لعلّ بعضكم أَلْحَنَ و بحجّته من بعض » .
يعنى اى بسا كه عده‌اى از شما در سخن رساتر و فصيح‌تر باشيد و در بيان آن مسلطتر و بر آوردن دليل چيره‌تر باشيد .
لدد
لدد
: أَلَدّ : دشمنى كه بشدت به خود بالنده و مغرور است ، جمعش - لُدّ - است در آيه فرمود :
وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ - بقره / 204 ) و وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا - مريم / 98 ) .
تمام آيه 204 بقره چنين است : ( بعضى از مردم از گفتار فريبنده خود تو را به شگفت ميآورند كه از راه چرب زبانى و دروغ به متاع دنيا برسند و از ناراستى و نفاق خدا را هم براستى خود گواه ميگيرند و اين گونه انسان بدترين دشمن اسلام است ) .
اصل - ألد - كسى است كه از برآورده نشدن خواست خويش گردن ميكشد و رخ بر مىتابد .
- فلان يَتَلَدَّدُ - او به چپ و راست رو مىگرداند . لَدُود - دواء و شربتى كه در يك طرف دهان مينوشند .
لدن
لدن
: لَدُنْ اين واژه از - عند - در معنى ويژگى خاصى دارد زيرا دلالت بر آغاز و پايان دارد مانند :