المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٢٣

لحق

يعنى غير از خداى چيزى براى پناه خواهى و التجا وجود ندارد .

بگفته سعدى :

غير از خداى هيچ پرستنده هيچ نيست * بيچاره آنكه بر همه هيچ اختيار كرد

يا بقول نظامى گنجوى :

بر كه پناهيم توئى بىنظير * در كه گريزيم توئى دستگير

جز در تو قبله نخواهيم ساخت * گر ننوازى تو كه خواهد نواخت

- أَلْحَدَ سهمٌ الهدفَ - تير به هدف نرسيد و منحرف شد يا به چپ و راست هدف اصابت كرد .

لحف

لحف

: در آيه گفت : لا يَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً - 273 / بقره ) يعنى إلحاح و زارى و درخواست :

( آيه مربوط به نيازمندانى است كه از شدّت عزت نفس از كسى چيزى درخواست نمىكند ) .

از اين واژه بطور استعاره عبارت - أَلْحَفَ شَارِبَهُ - يعنى موهاى بلند سبيل خود را گرفت و چيد يا كوتاه كرد كه اصلش از - لِحَافْ است ، يعنى وسيله‌اى كه انسان با آن خود را ميپوشاند ، مىگويند - أَلْحَفْتُهُ فَالْتَحَفَ - او را پوشاندم و پوشيده شد .

لحق

لحق

: مىگويند - لَحِقْتُهُ و لَحِقْتُ به - معنى به او رسيدم يا دركش كردم - در