المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٩
لحد
لحد
لحد
: لَحْد - گودال و حفره‌اى است كه از وسط شيب دارد ، - لَحَدَ القبرَ - قبر را حفر كرد - أَلْحَدَهُ - هم به همان معنى است - لَحَدْتُ الميتَ و أَلْحَدْتُهُ - ميت و مرده را در آرامگاهش و قبرش قرار دادم .
واژهء - لحد - گاهى - مُلْحَدْ - ناميده شده كه اسم مكانى است از الحدته .
- لَحَدَ بلسانه - از سخنش منحرف شد . خداى تعالى گويد :
لِسانُ الَّذِي يَلْحِدُونَ إِلَيْهِ - 103 / نحل كه - يُلْحِدُونَ - با ضمّه حرف ( ى ) نيز خوانده شده « 2 » .
صاحبش و گوينده‌اش هم آن را درست ادا نميكند و در دهان مىپيچاند . ( مجمع الامثال ج 1 / ص 207 ميدانى ) . ( 2 ) هميشه بد انديشان در تاريخ و در جريان اعتقادى و عقيدتى پيامبران و پيروانشان از روى بىايمانى شك و ترديد ايجاد ميكنند و در هر فرصتى بنوعى اين كار را ادامه ميدهند ، در آيات 101 تا 103 سوره نحل جريان فكرى چنين مردى را بيان مىكند ، ميگويد : همين كه آيه‌اى بجاى آيه ديگر بيان مىشود ( مثل تغيير جهت قبله ) . ميگويند تو به خدا افترا مىبندى در حالى كه اينان اصولا به خداوند اعتقادى و باورى ندارند و جاهل و نادانند ، بگو اين آيات را فرشته وحى و پاك از پروردگار من به حقيقت و راستى نازل مىكند تا خداپرستان را در راهش استوار و وسيله هدايت بشارت باشد ولى اينان آيات را از سوى كسى تصور ميكنند كه او زبانش فصيح و عربى نيست . بديهى است چنين كسانى كه به خدا ايمان ندارند هدايت نميشوند به عذابى دردناك خواهند رسيد و اين كافران خود مردمى دروغ گويند .