المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٣

لبس

كه در اين آيه گرسنگى و ترس را براى عينيت بخشيدن و تجسم آن دو حالت به صورت تشبيه آنها را به لباس تصوير نموده است ، و اين همان است كه بر - حسب عادت ميگويند « تدرّع فلان الفقر و لبس الجوع » يعنى او پوششى و زرهى از فقر و لباسى از گرسنگى بر خود نهاده است . شاعر ميگويد :

و كسوتهم من خير برد منبحم .

برد و برود پارچه يمنى است كه در اين جا به موى بدن تشبيه شده يعنى موى بدنش پوشش اوست و برهنه و فقير است .

آيه وَ لِباسُ التَّقْوى را با كسره حرف ( س ) يعنى « وَ لِباسِ التَّقْوى » نيز خوانده‌اند بمعنى پرده و پوشش ، و اصل « لبس » از همان پوشيدن اينست كه در امور معنوى نيز به كار ميرود ميگويد : « لَبَسْتُ عليه أَمْرَهُ » كارش را بر او پوشيده داشتم . در آيه گفت :

وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ - 9 / انعام .

( يعنى اگر فرشتگانى هم بر اين كافران فرستيم بايستى به صورت و جامه انسانى و بشرى باشند و باز به همين توهم دچار ميشدند و باز هم مردمان را به ترديد و شك ميانداختند و كار بر آنان مشتبه ميشد ) و گفت :

وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ - بقره / 42 و لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ - 71 / آل عمران و الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ - 82 / انعام « 1 » .

( 1 ) ابن فارسى معنى اصلى و ريشه‌اى واژه - لبس - را آميزش و مخلوط بودن ميداند ، و از اين معنى اصلى ، مبانى فرعى : 1 - مشتبه شدن كارها 2 - پوشاندن حقيقت 3 - واضح نبودن چيزى .