المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٢

لبس

تشبيه كرده است چنان كه شاعر همه را « إزار » يا جامه بلند ناميده است ميگويد :

فدى لك من اخى ثقة ازارى « 2 » .

و نيز تقوى و پارسائى را به صورت تمثيل به لباس بيان داشته است چنان كه فرموده :

وَ لِباسُ التَّقْوى ذلِكَ خَيْرٌ . . . 26 / اعراف ( 3 ) .

( كه بعد از يادآورى لباس ظاهر به لباس باطنى كه همان تقوى است اشاره شده ) .

اين واژه يعنى لباس ، گاهى به زره و لباس جنگى اطلاق مىشود . در آيه :

صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَكُمْ - 80 / انبياء .

يعنى زره ، در آيه ديگر فرمود :

فَأَذاقَهَا اللَّهُ لِباسَ الْجُوعِ وَ الْخَوْفِ - 112 / نحل .

( 2 ) مصراع شعر از نضيله اشجعى است ميگويد : الا ابلغ ابا حفص رسولا * فدى لك من اخى ثقة ازارى داستان اينست كه اين شاعر در قريه‌اى كه حاكمى پليد و تبهكار حكومت ميكرده زنان مردم را كه شوهرانشان براى جنگ اسلام با كفار رفته بودند مانند كنيزكان و بردگان در معرض فروش ميگذاشت و تعدادى از آنها را در حرمسراى خود نگه ميداشت شاعر از دست اين ستمگر كه نامش جعده بوده به خليفه دوم شعرى ميفرستد و ضمن آن ميگويد : به ابا حفص سخن و شعر مرا برسانيد و بگوئيد پيام فدويت از سوى برادرى راستگو و مورد اعتماد است اين حاكم از گمراهى كوشش مىكند زنان عفيفه ما را به سقوط و بدنامى و زشتى بكشاند كه بعدا جعده به صد تازيانه محكوم و به شام تبعيد مىشود . ( لسان 4 / 17 ) .