المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٣

كاف

( كى و كيلا فعل مضارع را منصوب ميكنند ) .

كاف

كاف

: حرف « كَ » براي تشبيه و تمثيل به كار ميرود و در آيه :

فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَيْهِ تُرابٌ - بقره / 264 .

يعنى بيان حال ايشان مانند سنگى است كه بر رويش خاكى باشد كه با بادى پراكنده مىشود اشاره به بخشش كسانى است كه براى منت گذاردن بر فقرا و نيز براى ريا چيزى از مالشان را نمىبخشند كه ميگويد كارشان بيهوده و بدون پاداش است .

و نيز در صدر آيه ميگويد :

كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ - 264 / بقره .

حرف كاف در اين جا تشبيه نيست بلكه تمثيلى است از بىنتيجه بودن

5 - سهم مسكينان و مستضعفان با عفت . 6 - كسانى كه از ديارشان آواره شده‌اند و در تنگدستى هستند ، سپس ميگويد اين حكم براى اينست كه ثروت توانگران تا افزون‌تر نشود و همچون دوران جاهليت طبقه ممتاز متكاثره و زرپرست حكومت جاهلى را تجديد نكنند ، بنابر اين اى گروندگان به اسلام آنچه پيامبر حق دستور ميدهد و به شما مىبخشد بگيريد و از آنچه را كه نهى مىكند دورى كنيد پارسائى و تقوى پيشه كنيد كه سرنوشت نافرمانان از حق بسيار گرانبار است سپس ميگويد مهاجرين نيازمند كه از ديار و اموالشان رانده شده‌اند اما در عين تنگدستى در راه خشنودى خداوند و فضل و كرم او هستند ، خداى و پيامبر را يارى ميكنند اينان راستگويانند .