الإتقان في علوم القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٥٣٩
فصلى در آداب نوشتن قرآن :
فصلى در آداب نوشتن قرآن :
فصلى در آداب نوشتن قرآن :
نوشتن مصحف و خوش خط و روشن و خوانا نوشتن آن مستحب است ، و نيز استوارى خط پسنديده است ، بر خلاف كشيدن مدها كه كراهت دارد ، و همين‌طور نوشتن آن در شيء كوچك .
ابو عبيد در فضايل خود از عمر آورده كه مصحفى نزد مردى يافت كه آن را با قلم ريزى نوشته بود ، پس آن را نپسنديد و آن مرد را زد و گفت : كتاب خدا را بزرگ شماريد .
و عمر چنين بود كه هرگاه مصحف بزرگى مىديد خشنود مىشد .
و عبد الرزاق از على [ عليه السلام ] آورده كه اكراه داشت مصحفهاى كوچك بر گرفته شود .
و ابو عبيد از آن حضرت آورده كه اكراه داشت قرآن در شيء كوچكى نوشته شود .
واو و بيهقى در شعب الإيمان آورده‌اند كه ابو حكيم عبدى گفت : على [ عليه السلام ] بر من گذشت در حالى كه مصحفى مىنوشتم ، پس فرمود : قلمت را بزرگ كن ، پس آن را اندكى شكستم [ تا درشت نوشت ] سپس به نوشتن پرداختم ، فرمود : بله ، اين‌چنين آن را منوّر كن چنان كه خدايش نورانى ساخته .
و بيهقى موقوفا از على [ عليه السلام ] آورده كه فرمود : مردى : « بسم اللّه - الرّحمن الرّحيم » را نيكو فرا گرفت ، پس آمرزيده شد .
و أبو نعيم در تاريخ اصبهان ، و ابن اشته در المصاحف از طريق ابان از أنس مرفوعا آورده‌اند كه : « هركس بسم اللّه الرّحمن الرّحيم را نيكو بنويسد خداوند او را مىآمرزد » .
و ابن اشته از عمر بن عبد العزيز آورده كه به كارگزارانش نوشت : هر كدام از شما بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مىنويسد ، « الرّحمن » را بكشد .
و از زيد بن ثابت آورده كه اكراه داشت « بسم اللّه الرّحمن الرّحيم » بدون سين نوشته شود .
و از يزيد بن أبى حبيب آورده كه منشى عمرو بن العاص در نامه‌اى كه به