الإتقان في علوم القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٥١١

نوع هفتاد و چهارم در مفردات قرآن

خدا ( وَ لَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضى ) « 1 » مىباشد ، و آن شفاعت است » .

چهارم : واحدى از علىّ بن الحسين آورده كه گفت : « شديدترين آيه بر اهل آتش : ( فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذاباً ) « 2 » ، و اميدبخش‌ترين آيه در قرآن براى اهل توحيد : ( إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ . . . ) « 3 » مىباشد » .

پنجم : مسلم در صحيح خود از ابن المبارك آورده : كه اميددهنده‌ترين آيه در كتاب خدا فرمودهء او است : ( وَ لا يَأْتَلِ أُولُوا الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَ السَّعَةِ ) تا ( أَ لا تُحِبُّونَ أَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ ) « 4 » .

ششم : ابن أبى الدنيا در كتاب التوبه از ابو عثمان نهدىّ آورده كه گفت : به نظر من براى اين امت آيه‌اى در قرآن اميددهنده‌تر از اين آيه نيست كه :

( وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً ) « 5 » .

هفتم و هشتم : ابو جعفر نحّاس دربارهء فرمودهء خداوند : ( فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا - الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ ) « 6 » گفته : به نظر من اميدبخش‌ترين آيه در قرآن همين است ، ولى ابن عباس گفته : اميدبخش‌ترين آيه در قرآن : ( وَ إِنَّ رَبَّكَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ عَلى ظُلْمِهِمْ ) « 7 » مىباشد ، كه نفرموده : « على إحسانهم » . مكى نيز اين را از ابن عباس حكايت كرده .

نهم : هروى در مناقب الشافعى از ابن عبد الحكم آورده كه گفت : از شافعى پرسيدم : كدام آيه پراميدتر است ؟ گفت : فرمودهء خداوند : ( يَتِيماً ذا مَقْرَبَةٍ * أَوْ مِسْكِيناً ذا مَتْرَبَةٍ ) « 8 » ، گويد : و از پراميدترين حديث براى مؤمن از او پرسيدم ، گفت :

« هرگاه روز قيامت شود به هر مسلمان مردى از كفار فداى او را مىدهد » .

دهم : ( قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ ) « 9 » .

يازدهم : ( وَ هَلْ نُجازِي إِلَّا الْكَفُورَ ) « 10 » .

دوازدهم : ( إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى ) « 11 » ، اين قول را كرمانى در عجايب خود حكايت كرده است .

سيزدهم : ( وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ ) .

اين چهار قول را نووى در رئوس المسائل حكايت كرده ، و قول اخير از على

( 1 ) ضحى ، 5 ( 2 ) نبأ ، 30 ( 3 ) نساء ، 48 ( 4 ) نور ، 22 ( 5 ) توبة ، 102 ( 6 ) أحقاف ، 35 ( 7 ) رعد ، 6 ( 8 ) بلد ، 15 و 16 ( 9 ) أسراء ، 84 ( 10 ) سبأ ، 17 ( 11 ) طه ، 48