الإتقان في علوم القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٤٨٣
فصل اوّل : در آنچه به طور كلى در فضايل قرآن آمده :
درك كرده و مغزهايى كه آن را بدست آورده‌اند ، آن را بيرون نمىكشد ، همچنان‌كه در حديث ديگرى فرموده : « كتابى بر تو نازل كردم كه آب آن را نمىشويد » يعنى آن را باطل نمىسازد ، و از مواضع پاكيزه‌اش قلع نمىكند ، زيرا كه هر چند در ظاهر آب آن را بشويد ولى از دلها شسته نمىشود .
و به روايت طبرانى از عصمة بن مالك عبارت حديث چنين است : « اگر قرآن در پوستى جمع شود آتش آن را نخواهد سوزاند » .
و نيز از سهل بن سعد آورده : « اگر قرآن در پوستى باشد آتش به آن نرسد » .
و طبرانى در معجم صغير خود را حديث أنس آورده : « هركس قرآن بخواند كه شب و روز با آن بسربرد ، حلال آن را روا و حرامش را ناروا بداند ، خداوند گوشت و خونش را بر آتش جهنم حرام گرداند ، و او را همدم سفيران گرامى نيك قرار دهد ، تا اينكه روز قيامت قرآن دليل او خواهد بود » .
و ابو عبيد از أنس مرفوعا آورده : « قرآن شفاعت كننده‌اى است كه شفاعتش قبول مىشود ، و صاحب عظمتى است كه سخنش كاملا تصديق مىگردد ، هركس آن را پيشاپيش خود قرار دهد او را به سوى بهشت راهنمايى مىكند ، و هركس آن را پشت سر افكند او را به سوى جهنم سوق دهد » .
و طبرانى از أنس آورده : « حاملان قرآن كارگزاران اهل بهشت هستند » .
و نسائى و ابن ماجه و حاكم از أنس آورده‌اند : « أهل قرآن اهل اللّه و خواص او مىباشند » .
و مسلم و ديگران از ابو هريره آورده‌اند كه رسول خدا صلّى اللّه عليه ( و آله ) و - سلّم فرمود : « آيا كسى از شما دوست مىدارد كه وقتى به خانه‌اش برمىگردد سه شتر آبستن چاق ببيند ؟ » گفتيم : بله ، فرمود : « سه آيه كسى از شما در نمازى بخواهد براى او از سه شتر فربه آبستن بهتر است » .
و مسلم از جابر بن عبد اللّه آورده كه : « بهترين سخنها قرآن است » .
و احمد از معاذ بن أنس آورده كه : « هركس در راه خدا قرآن بخواند با صديقين و شهدا و صالحين نوشته مىشود ، و همصحبتى با آنان نيكو است » .
و طبرانى در معجم اوسط خود از ابو هريره آورده كه : « هر مردى كه فرزندش را قرآن بياموزد روز قيامت تاجى در بهشت براى او قرار داده مىشود » .
و أبو داود و احمد و حاكم از معاذ بن أنس آورده‌اند : « هركس قرآن را