اسئله و اجوبه رشيدى ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٦

[ رساله در اثبات اشرفيّت عقلا از علما ]

نه هر بيننده مرواريد عقد آن توانذ كردن . و هر جند عقد كنذ ، جون تمام زيرك و واقف و ماهر نباشذ ، بسيار سهو كنذ . و آنجه بر بالا يا زير يا ميانه بايذ بخلاف آن عقد كنذ مناسب نيايذ .

همجنين حقايق معانى را هر كس با هم نتوانذ آورذ . و آن كس كه با هم آورذ ، اكر هر يك را بجاى خوذ با هم نيارذ و تقديم تأخيرى و سوء الترتيبى در آن افتذ ، نتيجه و فايده ندهذ ، و غلط بسيار آورذ .

و هر كس كه خواهذ كه امثال اين معانى حلّ كنذ و در مشكلات برو كشاذه كردذ ، بايذ كه از سر اعتقاد تمام ، ضمير و فكر با آن دهذ ، و طريق وحدت بيش كيرذ ، تا حال او جنان باشذ كه كسى كه راهى ندانذ ، و دليلى او را با آن راه بيرون برذ . بعد از آنكه آن راه ديذه باشذ ، جون از آن سرباز كردذ ، بر همه احوال آن راه واقف باشذ و جمله برو منكشف كشته ، هرجه ازو برسند ، جون ديذه باشذ و تقرير كند راست باشذ .

و اين صفت كسى را توانذ بوذ كه سرّ توحيد دانسته باشذ ، و راه وحدت را باك رفته . جنان‌كه هيج معثرى در راه نمانذ همه واحد را بينند . و آموزندهء او جز واحد لم يزل و لا يزال ديكرى نباشذ يا سهو و غلط نكنذ . لا جرم هر جه آموخته باشذ راست باشذ ، و هر جه كويذ و كنذ ، ازو كويذ و كنذ . هر جه بينذ و شنوذ ازو بينذ و شنوذ و اين مرتبه را بسياران آرزو كنند و بذان نرسند الّا كسانى كه بارادت و مرحمت و تأييد حق تعالى مخصوص باشند .

اين كار دولتست كنون تا كرا رسذ

و اين ضعيف از بارى تعالى و تقدّس ، رحمت و مغفرت مسألت كرده ، در تقرير اين مسأله كه محلّ بحث است ، شروع مىنمايذ . و اللّه هو الموفق .

آغاز رساله :

و جون دلخواه اين ضعيف آنست كه اكثر معانى كه استنباط كنذ ، در عبارت آرذ ، سخنى باشذ كه اكثر اهل اديان و ملل و عرفان و علما و حكماء