بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٩

فتاوى مؤلّف :

درويشان را در احكام فرعى به رساله‌هاى مراجع تقليد احاله داده است .

با وجود اين در مواردى اندك دربارهء بعضى از احكام ، در اين تفسير ، رأى خويش را ابراز داشته است . و اين اظهار رأى اگر چه فتوا تلقّى نمىشود ليكن نظر او را مىرساند ، و در حكم فتوى است ، از جملهء آنها مىتوان به موارد زير اشاره كرد :

1 - در تفسير آيهء شريفه يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ « 1 » پس از استدلال بر حرمت شراب دلايل محكمى بر حرمت استعمال دخانيات افيونى آورده ، و به حرمت آن فتوا ، داده و مصرف‌كنندهء افيون را لعن كرده است .

2 - دربارهء اهل كتاب ؛ نظر او اين است كه آنها پاك هستند و قول به نجاست عرضى را ترجيح مىدهد كه آن هم نتيجهء مزاولت و ممارست با شراب و خوك مىباشد ، و اين فتوا در ذيل وَ طَعامُ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ حِلٌّ لَكُمْ « 2 » ( غذاى اهل كتاب حلال است ؛ ) آمده است .

3 - جواز ازدواج با زنان اهل كتاب را ، تنها در مورد عقد تمتّع و موقّت مىداند و در مورد عقد دائم جائز نمىداند و اين معنى از مفهوم فحواى كلام وى در تفسير آيهء مباركهء : إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ . . . « 3 » ( چون مزدهايشان را داديد ) ، معلوم مىگردد .

4 - به نظر وى عقد انقطاعى صغيره كه قابل تمتّع نباشد ، موجب محرميّت مادر صغيره نمىشود ، مگر اينكه دورانى از بلوغ كه قابل تمتّع باشد ، بدان اضافه گردد . مفسّر ، اين مطلب را در آخر جزء چهارم ، ذيل

( 1 ) بقره - 219 ( 2 ) مائده - 5 ( 3 ) مائده - 5