بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٧
تحقيق تكرار زنده گردانيدن و ميراندن براى انسان
مردم از حيوانى و آدم شدم * پس چه ترسم كى ز مردن كم شدم
حملهء ديگر بميرم از بشر * تا بر آرم از ملايك بالوپر
وز ملك هم بايدم جستن ز جو * كل شىء هالك الّا وجهه
بار ديگر از ملك پرّان شوم * آنچه اندر وهم نايد آن شوم
پس قول خداى تعالى : « وَ كُنْتُمْ أَمْواتاً » اشاره به تمام حالات قبل از حيوانيّت يا قبل از انسانيّت است ، و لذا « فأحياكم » را با « فاء » عطف كرده كه اشاره به حدوث حيات حيوانى يا انسانى است ، و به همين جهت « ثُمَّ يُمِيتُكُمْ » را با « ثمّ » عطف كرده و آن اشاره به حدوث موت حيوانى يا بشرى است ، و لذا « ثُمَّ يُحْيِيكُمْ » را با « ثمّ » عطف كرده كه اشاره به حدوث حيات برزخى است و روى همين جهت نيز « ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ » را با « ثمّ » عطف كرده ، كه اشاره به ما بعد برزخ و مقام اعراف مىكند .
ديگر « ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ » نفرموده است ؛ زيرا ، همانطور كه ذكر شد حيات در اهل خير و نيكان بعد از اعراف زندگى اندر زندگى است .