بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٦٩

تحقيق افساد در زمين

تحقيق افساد در زمين

تحقيق افساد در زمين

« وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ » اين عبارت كه به عبارت ما قبل خود عطف شده است از نوع عطف مسبّب بر سبب مىباشد ، چه فساد كردن در زمين ، عبارت از ميرانيدن مواليد آن و يا ميرانيدن كمالات آنها و يا باز داشتن آنها از رسيدن به كمالات مورد انتظار و يا تحريف كلمات تكوينى و تدوينى از جايگاهش مىباشد .

كسى كه از ولايت بگسلد ؛ ازبين‌برندهء نيروى استعدادهاى علمى و استعدادهاى عملى براى سير و سلوك به آخرت است ؛ او هلاك‌كنندهء چيزى است كه با عنايات الهى پديد آمده است ، از قبيل بذر آخرت و كاشتن و توليد نسل آن در زمين عالم صغير ، و همچنين در زمين عالم كبير ؛ زيرا ، چيز فاسد ، مجاورش را هم فاسد مىكند و علاوه بر فساد در عالم صغير افساد در عالم كبير نيز مىباشد . چنين شخصى ناگزير در سرزمين كتابهاى آسمانى و شرايع الهى نيز فساد مىكند . زيرا ، همان‌طور كه كلمات عالم صغير و عالم كبير را از جايگاهش منحرف مىسازد كلمات كتابهاى آسمانى و شرايع الهى را هم تحريف مىكند .

« أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ » آنان كسانى هستند كه سرمايهء درونيشان را كه لطيفهء سيّارهء انسانيت و استعداد آنها براى عروج به عالم انسانيت مىباشد ؛ نابود كرده و از بين مىبرند .

آوردن اسم اشاره دور « اولئك » و ضمير فصل « هم » و معرفه آوردن مسند « الخاسرون » همه ، براى خوار شمردن و در برابر ديدگان