بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٤
تحقيق دربارهء جارى شدن حروف مقطعه بر زبان كسى كه از اين عالم بريده است
تحقيق دربارهء جارى شدن حروف مقطعه بر زبان كسى كه از اين عالم بريده است
تحقيق دربارهء جارى شدن حروف مقطعه بر زبان كسى كه از اين عالم بريده است
اين گفته كه : هر حرفى از قرآن در الواح عاليه از كوه احد بزرگتر است . با توجّه به موضوع اخير ، « درك آن مراتب و تحقق به آن » صحيح مىباشد .
گاهى انسان ، نخست به مراتب عاليه متحقّق شده يا آنها را درك نموده سپس از اين مراتب ، كلماتى بر بشريّت او نازل مىگردد كه رقيق‌شده‌هاى حقايقى مىباشد كه در آن مراتب برايش آشكار گشته است .
دربارهء يكى از بزرگان نقل شده است ؛ هرگاه كلمه‌اى كه دلالت بر معانى عالى دارد ؛ مىشنيد ، يا چنين كلمه‌اى را بر زبان مىآورد : بيهوشى بر او عارض شده ؛ از حالت طبيعى بشريّت بيرون مىرفت . چه بسا در حين بيهوشى به حقايق الهيه تكلّم مىنمود . گاهى به رسول خدا ( ص ) نيز حالتى شبيه به غش در موقع نزول وحى ، دست مىداد و گاهى در آن حال حقايقى بنحو گسترده برايشان ظاهر مىشد و بر بشريت آن بزرگوار نيز به نحو تفصيل نازل مىگرديد كه اين كلام نازل شده ؛ كلام خدا و حديث قدسى ناميده مىشود .
گاهى حقايق به نحو اجمال و بساطت ظاهر شده به همان گونه بر بشريت آن حضرت نيز نازل مىگرديد كه از آن به طريق اجمال و حروف مقطّعه تعبير مىشود ؛ مانند آغاز بعضى از سوره‌ها .