بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨١

[ سوره الفاتحة ( 1 ) : آيات 1 تا 7 ]

« الف » - به علّت بساطت به مرتبهء وجوب ؛ « باء » ، چون در بساطت به الف ، نزديك است ، به مقام فعل و تجلّى افعالى كه فرقى با او ندارد ( عين اوست ) اشاره دارد .

نقطهء زير باء ، به تعيّن فعل بسبب امكان اشاره دارد . لذا در اخبار آمده است كه : به وسيلهء باء ، ظاهر گرديد و اين اشاره به مقام مشيّت است و به وسيلهء نقطهء زير باء ، پرستنده از پرستش شونده جدا شد . اين نيز اشاره به تعيّن مشيّت بسبب امكان اوّل عقلانى مىباشد .

همچنين گفته شده است : موجودات از باءبسم اللّه ، ظاهر گرديد . و چون حروف به ازاء و در برابر مراتب وجودى قرار دارد و از سوى ديگر جميع كتابهاى آسمانى براى تصحيح نسبت‌ها و رابطه‌هاى حقّ و خلق مىباشد و همهء نسبتهاى حقّ و خلق از نظر اصل و ريشه ، در سورهء فاتحة الكتاب ، و همهء آنچه در « فاتحة الكتاب » است در « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » و هر آنچه در « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » است در « باءبسم اللّه » جمع است ؛ پس درست است كه گفته شود هر چه در قرآن است در سورهء « فاتحة الكتاب » ، هر آنچه در سورهء « فاتحة الكتاب » است در « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » و همهء آنچه در « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » است در باء « بِسْمِ اللَّهِ » جمع مىباشد و نيز على ( ع ) به اعتبار تعيّن اوّلش « 1 » ، همان نقطهء زير باءبسم اللّه است .

صحيح است كه گفته شود . اگر عالم بخواهد هفتاد شتر از تفسير « فاتحة الكتاب » يا از تفسير « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ » يا تفسير « باء بسم اللّه » بار كند ؛ مىتواند . اكثر اين معانى و مضامين ؛ به امير المؤمنين ( ع ) منسوب است .

( 1 ) اشاره به حديث : اوّل ما خلق اللّه نورى