نهج الخطابة (سخنان پيامبر ص و امير المؤمنين على ع) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٦٧

سخنرانى آن حضرت در بيابان عرفات

ستايش ويژهء پروردگارى است كه من او را مىستايم و در كارها از او يارى ميجويم و از او طلب آمرزش مىكنيم به درگاه او باز ميگرديم ، از آزارهاى نفسى و كردار ناستودهء خود به وى پناه ميبريم ، آن را كه خدا هدايت كند گمراه‌كننده‌اى ندارد و هر كه را پروردگار گمراه سازد عاملى در جهان نيروى ارشاد وى را نخواهد داشت گواهى مىدهم معبودى بجز خداى يكتاى بىهمتا وجود ندارد ، گواهى مىدهم كه محمّد بنده و فرستادهء اوست ، شما بندگان خدا را به پرهيزگارى توصيه مىكنم و بفرمانبردارى از خداوند تحريص مينمايم ، . . .