اردبيل در گذرگاه تاريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٥
يادى از يك جوانمرد اردبيلى كه 1230 سال پيش بدست تيراندازان عبيد اللّه بن زياد در كوفه شربت شهادت نوشيد
تبعيت ميزدند ، با پول خريد و چنان عرصه را بر مسلم تنگ نمود كه وقتى او را بشهادت رسانيد هيچكس از آن هشتاد نفر با وى نبود و جز عباس اردبيلى كسى نداى يارى به آن حضرت نداد .
روسها نيز چنين كردند و با يارى سردار نصرت با اين دليل قاطع رؤساى طوايف شاهسون را طرفدار خود گردانيدند . ما براى آنكه اردبيليان را از جوانمردى همشهرى خود عباس در كوفه آگاه سازيم قبل از بيان حادثهء غارت اردبيل ، آن واقعه را از قول كورت فريشلر چنين ميآوريم :
يادى از يك جوانمرد اردبيلى كه 1230 سال پيش بدست تيراندازان عبيد اللّه بن زياد در كوفه شربت شهادت نوشيد
يادى از يك جوانمرد اردبيلى كه 1230 سال پيش بدست تيراندازان عبيد اللّه بن زياد در كوفه شربت شهادت نوشيد
كورت فريشلر از قول ابن خياط ، كه از مورخان قديم اسلامى است ، ميگويد كه عبيد اللّه بن زياد حاكم كوفه ، براى آنكه كوفيان را از طرفدارى حضرت حسين بن على ( ع ) باز دارد دستور دستگيرى مسلم بن عقيل را صادر كرد و سيصد نفر سپاهى بدينكار برگزيد . مسلم با آنها بجنگ پرداخت . اين جنگ از يكى از كوچه‌هاى تنگ كوفه شروع شد و سرانجام به ميدان « بنى جبله » كشيد . مسلم بن عقيل در اين ميدان با صداى بلند كسانى را كه ديروز با وى بنمايندگى امام بيعت كرده و امروز بتماشاى دستگيرى او ايستاده بودند مورد خطاب قرار داد و از آنان يارى خواست . اما كسى براى كمك نيامد . در آن ميدان چندين دكان بود كه بر اثر ازدحام مردم مجبور بتعطيل گشتند زيرا سيصد نفر سربازان عبيد اللّه بن زياد براى دستگيرى او باوى جنگ ميكردند و جمعى هم بتماشا ايستاده بودند .
يكى از آنها دكان آهنگرى بود و در آن مردى با سه تن شاگردان خود كار ميكرد .
يكى از شاگردان جوانى قوى بنيه و چهار شانه‌اى بود و آنقدر در روى سندان پتك بر آهن كوبيده بود كه عضلاتش بعضلات پهلوانان شباهت داشت و او را « عباس بذائى » مىگفتند .
استاد آهنگر بشاگردان خود ، از جمله عباس بذائى ، گفت امروز ديگر نميتوان