إحياء علوم الدين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٦

وظيفتهاى قرائت سه است

و بسم اللّه الرحمن الرحيم بلند گويد ، و اخبار در آن متعارض است . و اختيار شافعى - رضى اللّه عنه - جهر است .

مترجم گويد : به نزديك بو حنيفه - رضى اللّه عنه - پوشيده گويد .

دوم آن كه در قيام سه سكته آرد . هم بر اين جمله سمرهء جندب و عمران [ 296 ] حصين از پيغامبر - عليه السلام - روايت كرده‌اند .

[ سكتهء ] اول چون تكبير گويد ، و آن درازترين سكته است ، بر اندازهء آن چه مقتديان فاتحه بخوانند ، و آن وقت خواندن دعاى استفتاح است . [ چه اگر خاموش نباشد ] مقتديان را استماع فوت شود ، و نقصان نمازشان بر وى بود ، و اگر در سكتهء او « 176 » فاتحه نخوانند و به غير آن مشغول شوند ، آن بر ايشان باشد نه بر او .

سكتهء دوم چون از [ فاتحه ] فارغ شود تا مقتديى كه در سكتهء اول فاتحه تمام نخوانده باشد بخواند ، و آن نيمهء سكتهء اول بود .

سكتهء سوم چون از سورت فارغ شود ، پيش از ركوع ، و اين سبك‌تر سكته‌هاست ، و آن بر اندازهء آن كه قرائت از تكبير جدا شود ، چه پيوستن آن منهى است ، و مقتدى پس از امام جز فاتحه نخواند ، و اگر امام سكته نيارد فاتحه با وى بخواند ، و تقصير آن از امام بود . و اگر مقتدى در نماز جهر خواندن امام به سبب دورى نشنود ، و يا در نماز سرّ بود ، در خواندن سورت باكى نباشد .

مترجم مىگويد : به نزديك بو حنيفه - رضى اللّه عنه - بر مقتدى مطلقا قرائت نيست ، نه فاتحه بخواند و نه غير آن .

سوم آن كه در نماز بامداد دو سورت از مثانى ، « 177 » كه كم از صد آيت باشد ، بخواند ، چه درازى قرائت در نماز بامداد ، و در غلس « 178 » گزاردن آن سنت است ، و بيرون آمدن از نماز در حال اسفار زيان ندارد . و اگر در ركعت دوم ، اواخر سورتها - در اندازهء سى آيت يا بيست آيت ، [ تا ] بدان

( 176 ) متن عربى : في سكوته . ( 177 ) مثانى ، سوره‌هايى كه آياتش كمتر از صد باشد و جزء سوره‌هاى مفصّل ( سوره‌هاى كوتاه ، از سورهء 49 تا آخر ) نباشد . ( 178 ) غلس ، تاريكى آخر شب .