نور هدايت ( شرح معارف فرازهاى كليدى ادعيه بر اساس كتاب اقبال الاعمال) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٨٢
نكات اين فراز
خداوندا ! به تو پناه مىبرم از اين كه كردارم را ميان خود و مردم شايسته ، و ميان خود و تو تباه سازم .
نكات اين فراز
نكات اين فراز
نكاتى كه اين فراز به ما مىآموزد ، عبارت‌اند از :
1 . پناه بردن به خدا در فراز گذشته و اين فراز : « أَللَّهُمَّ إِنِّى أَعُوذُ . . . » ، حكايت از زشتى بسيار چنين اعمالى از بندگان دارد .
2 . جمله‌ى « أُصْلِحَ عَمَلِى فِيما بَيْنِى وَ . . . » توجّه مىدهد كه اگر كسى در مقام اين باشد كه كارى كند تا مردم را در اعمالش از خود خشنود سازد ، ولى خدا از او ناخشنود باشد ، اعمال ميان خود و خدا را تباه خواهد كرد . ريا و سُمعه و عُجب در اعمال عبادى و غيرعبادى ، از مصاديق آن است .
3 . گويا امام - عليه السّلام - با اين بخش از دعا در شب اوّل ماه رمضان ، خواننده را توجّه مىدهد كه مؤمن بايد در اين ماه از چه اعمالى پرهيز كند ، تا به نتايج اين ماه نايل آيد ، و در ماه‌هاى ديگر نيز چنين باشد . بعد از دو استعاذه‌ى فوق ، نُه استعاذه ديگر در اين دعا آمده ، كه شايسته است خواننده‌ى عزيز آن‌ها را ملاحظه نمايد .
( 31 )
« أَللَّهُمَّ ارْزُقْنِى عَمَلًا يَفْتَحُ لِى بابَ كُلِّ يَقِينٍ ، وَ يَقِيناً يَسُدُّ عَنِّى بابَ كُلِّ شُبْهَةٍ . » « 1 »
خداوندا ! عملى را كه درِ انواع يقين را به روى من بگشايد ، و يقينى كه درِ
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 50 .